In Rusland worden kleine NPR's beschouwd als fabrieken met een capaciteit van primaire olie verwerking tot 1 miljoen ton per jaar. Hun belangrijkste voordeel is dat ze compact zijn, relatief snel gebouwd kunnen worden, en de kosten in vergelijking met grotere raffinaderijen laag zijn. Zoals Yuri Stankevich, vice-voorzitter van de commissie voor energie van de Staatsdoema, aan "RG" vertelde, duurt de cyclus voor het creëren van een moderne mini-NPR van anderhalf tot twee jaar bij beschikbaarheid van een uitvoerig project, een stuk grond met alle voorzieningen en tijdige financiering. In de praktijk worden de termijnen vaak verlengd tot drie tot vier jaar. Het gebruik van modulaire fabrieksoplossingen kan de montagetijd op locatie met enkele maanden verkorten, maar de voorlopige ontwerpfase en goedkeuring duren nog steeds ongeveer een jaar.
Voor ons land zijn mini-NPR's aantrekkelijk vanuit het oogpunt van logistiek, leveringsbetrouwbaarheid en veiligheid.
Benzine hoeft niet per spoor of wegvervoer over honderden of duizenden kilometers te worden vervoerd. Nabijgelegen dorpen en bedrijven zijn niet afhankelijk van leveringen uit andere, soms zelfs niet-burgen regio's. Ten slotte, als een dergelijke mini-NPR uitvalt of niet meer werkt, kan dat op nationaal niveau geen grote problemen veroorzaken. Bovendien is er in Rusland nog een argument voor mini-NPR's. Het land is groot, dus leveringen naar afgelegen en dunbevolkte regio's worden zeer kostbaar, zowel voor producenten als voor eindgebruikers. Dit leidt tot stijgende brandstofprijzen en een aanwakkering van inflatie, wat uiteindelijk invloed heeft op de economie, eerst van de regio en daarna van het hele land.
Dit is een van de redenen waarom mini-NPR's vaker zijn ontwikkeld in grote landen. Bijvoorbeeld, China is een leider op dit gebied. Ongeveer 25% van de olie in het Middenrijk wordt verwerkt in dergelijke kleine fabrieken, die vaak 'samovars' worden genoemd. In de VS is 10% van de verwerkte olie afkomstig van mini-NPR's. In Rusland is het aantal werkende mini-NPR's (ongeveer 80) groter dan in de VS (65), maar we verwerken er slechts ongeveer 5% van de in het land gewonnen olie. Hier is er natuurlijk een statistische nuance: in de VS worden mini-NPR's beschouwd als fabrieken die tot 3,7 miljoen ton olie per jaar verwerken, terwijl dit in China tot 5 miljoen ton is. Maar gezien het feit dat de olieconsumptie in Rusland 5,5 keer lager is dan in de VS en 4,4 keer lager dan in China, kan de classificatie van mini-NPR's worden genegeerd.
Maar het bovenstaande betekent niet dat Russische ondernemers zich onmiddellijk moeten haasten om mini-NPR's te bouwen. Ze zullen geen wondermiddel voor alle problemen zijn. Volgens Stankevich zullen mini-NPR's helpen de markt veiliger te maken, maar hun rol zal gericht zijn. Ze kunnen effectief lokale brandstoftekorten helpen verhelpen, maar ze zullen het land niet beschermen tegen wereldwijde prijs schokken of systemische aanbod crises.
Daarnaast zijn er vragen over kleine NPR's met betrekking tot de economie, ecologie, logistiek en productkwaliteit. De duivel zit, zoals bekend, in de details.
Dmitry Gusev, vice-voorzitter van de raad van toezicht van de "Betrouwbare Partner" vereniging en lid van de expertgroep van de "Tankstations van Rusland" competitie, gelooft dat het idee van verdeelde olie raffinage correct is vanuit het perspectief van energiezekerheid en brandstofvoorziening. Maar er zijn talloze andere factoren om rekening mee te houden. In de eerste plaats economische: kostenverlagingen zijn moeilijk haalbaar hier, de herkomst van grondstoffen is onduidelijk, de prijsbepalingsregels voor de binnenlandse markt, de voorwaarden voor aansluiting op pijpleidingen en nog veel meer.
Stankevich merkt op dat de rentabiliteit van dergelijke projecten in het huidige belastingklimaat op de rand van haalbaarheid ligt zonder aanvullende ondersteunende maatregelen. De kostprijs van olie verwerking op een kleine fabriek is altijd hoger dan die op een grote, vanwege het ontbreken van schaalvoordelen. De opbrengsten van lichte petroleumproducten (benzine, diesel, kerosine) zijn lager (ongeveer 45-55% tegen 80-90% bij moderne giganten).
Kleine fabrieken produceren rechtstreeks benzine (nafta), diesel van lage kwaliteit en stookolie, legt Stankevich uit. Voor de productie van hoogoctaanbenzine volgens de "Euro-5" standaard zijn complexe secundaire processen (katalytische reforming, isomerisatie) nodig, die economisch uiterst inefficiënt zijn bij kleine volumes. Daarom kunnen alleen grote verticale geïntegreerde oliemaatschappijen (VINK's) voldoen aan de behoeften van de binnenlandse markt voor kwalitatieve autobredden.
Managing partner van NEFT Research, Sergey Frolov, merkt op dat er in Rusland al honderden mini-NPR's functioneren. Een deel opereert legaal, een deel illegaal. Maar bijna allemaal zijn dit zogenaamde 'samovars' - ze voeren alleen de primaire verwerking van olie uit met de productie van directe stookolie en diesel fracties, evenals stookolie. Het aantal mini-NPR's dat commerciële brandstof produceert, kan met de vingers van één hand worden geteld. Het bouwen van nieuwe hoogwaardige mini-NPR's of het moderniseren van bestaande fabrieken tot een niveau dat commerciële brandstof kan produceren in de huidige belasting en economische realiteit, is alleen mogelijk met budgetmiddelen - er kan in principe geen zakelijke interesse zijn, stelt de expert.
Moderne mini-NPR's kunnen heel technologisch zijn, bevestigt Stankevich. Milieu risico's worden geminimaliseerd door innovatieve oplossingen. Maar de bouw van complete complexe diepe verwerking vereist veel grotere investeringen, wat ons terugbrengt bij de economische vraag. De grootste barrières liggen niet alleen in de technische, maar ook in de administratieve en financiële sfeer. Zonder aanpassing van het belasting systeem is massaal verschijnen van kleine NPR's niet te verwachten. Voor hen is een speciaal fiscaal model nodig.
Wat betreft de bestaande problemen op de brandstoffenmarkt, zal het, zelfs met een relatief korte bouwtijd, niet mogelijk zijn om die op te lossen door middel van kleine NPR's. De bestaande capaciteit is te klein. Volgens Sergey Tereshkin, algemeen directeur van Open Oil Market, hebben mini-NPR's nooit een grote rol gespeeld in de brandstofproductie in Rusland. Misschien zal alles veranderen nadat er toestemming is gegeven voor het gebruik van directe stookolie voor de productie van hoogoctaanbrandstof: deze maatregel zal de brandstofmarkt openen voor technologisch eenvoudige NPR's, stelt de expert. Maar dit zou risico's met zich meebrengen met betrekking tot de kwaliteitskenmerken van de brandstof. Over het algemeen kan het verhogen van de import - inclusief door middel van subsidies - een belangrijkere rol spelen in het verzadigen van de binnenlandse markt dan het creëren van aanvullende mogelijkheden voor mini-NPR's. Dit is een te klein segment om serieus invloed uit te oefenen op de situatie op de brandstoffenmarkt.
Bron: RG.RU
