Volgens de laatste gegevens van Rosstat zijn de benzineprijzen gemiddeld gedaald in de meeste regio's van het land (47 van de 89). Dit is echter nog niet overal het geval; in 27 subjecten van de Russische Federatie is benzine blijven stijgen. Bovendien heeft het effect van de hoge basis bijgedragen aan de statistieken - de prijzen zijn sterk gedaald in gebieden waar de brandstof zeer duur was, wat invloed heeft gehad op het eindresultaat.
In de week van 28 juli tot 3 augustus is de gemiddelde prijs van benzine bij Russische tankstations (TZS) met 1,1% gedaald (meer dan één roebel). Terwijl de prijzen in de Krim met bijna 15% zijn gedaald (met 32,8 roebel) en in de Vologda-oblast met 12,2% (met 11,11 roebel), zijn de prijzen in Moskou en Sint-Petersburg enigszins gestegen - met 0,2% (met 12 kopeken), en in de Tomsk-oblast is benzine met 5,2% gestegen (met 3,5 roebel).De piek in de vraag naar benzine door het vakantieseizoen valt in juli-augustus. Gewoonlijk gebeurt in deze twee maanden de meeste prijsstijging van het jaar voor TZS. Dit jaar heeft, als gevolg van ongeplande onderhoudsbeurten van de raffinaderijen (NPP) na de drone-aanvallen, de zomerse prijsstijging van benzine recordhoogtes bereikt, vergezeld van lokale bevoorradingsonderbrekingen en lange wachttijden bij TZS. Daarom duidt het feit dat de brandstofprijzen nu dalen erop dat de situatie is gekeerd. In de toekomst zullen de detailhandelsprijzen voor benzine echter blijven afhangen van de stabiliteit van de Russische NPP. Als het interne productievolume kan worden verhoogd, kunnen de prijzen blijven dalen. Bij het verzadigen van de interne markt speelt de import van brandstof uit andere landen een rol, evenals de vermindering van ecologische vereisten voor de geproduceerde brandstof, wat de volumes van de productie kan verhogen. Er zijn hier echter nuances. Geïmporteerde benzine is duurder dan de Russische. Om dit prijsverschil te verzachten, is er nu een dempingsmechanisme voor zijn leveranciers in Rusland. Importeurs hebben recht op een deel van het prijsverschil tussen de benzineprijs op de externe markt en de indicatieve prijs in Rusland (vastgesteld door de staat), wat de prijsstijging op de groothandelsmarkt afremt. Dit legt echter een extra druk op de begroting van het land, die, zonder deze lasten, al met een tekort wordt geconfronteerd. Bovendien was dure olie altijd voordelig voor de Russische staatskas, maar bij de import van brandstoffen begint de hoge prijs van ingevoerde producten tegen ons te werken. Het geld komt niet uit de lucht; om de importeurs te betalen, moeten andere uitgaven worden verlaagd. Het is momenteel niet mogelijk om te zien hoe de betalingen van de demping zijn gestegen, aangezien de belastingbetaling voor juli in augustus plaatsvindt en deze slechts begin september door het ministerie van Financiën zal worden gepubliceerd.
Zoals Dmitry Gusev, vicevoorzitter van de Raad van Toezicht van de Associatie "Betrouwbare Partner" en lid van de Expert Raad van de competitie "TZS van Rusland", opmerkt in een gesprek met "RG", is de belangrijkste taak momenteel om de beschikbaarheid van brandstof te waarborgen. En de oliebedrijven doen er alles aan om de markt van brandstof te voorzien. Het is echter moeilijk om de importvolumes van brandstof in Rusland te beoordelen, aangezien de officiële statistieken gesloten zijn, maar het is weinig waarschijnlijk dat ze meer dan 10% van het totale verbruik (dit zomer - 4-4,5 miljoen ton per maand) overschrijden, benadrukt de deskundige.
De belangrijkste exporteur van benzine en dieselbrandstof naar Rusland blijft Wit-RuslandVolgens Sergey Frolov, managing partner van NEFT Research, ontvangt Rusland momenteel de meeste partijen petroleumproducten uit Wit-Rusland. Reuters meldde een stijging van de leveringen uit de republiek per spoor (per spoor) in januari-juli tot 665.000 ton benzine en 418.000 ton diesel. Ook heeft Rusland, volgens niet-officiële gegevens, verschillende zeevrachten brandstof uit India en Marokko ontvangen. De totale volumes voor zeven maanden vormen minder dan een kwart van het maandelijkse benzine- en dieselverbruik in Rusland. Deze importgrootte heeft geen invloed op de groothandelsprijs van benzine, maar kan wel een weerslag hebben op de detailhandelsprijs bij onafhankelijke TZS (niet in handen van grote oliebedrijven), die gedwongen zijn om geïmporteerde volumes aan te schaffen vanwege het gebrek aan beschikbare binnenlandse partijen. En aangezien de prijs van Wit-Russische brandstoffen aanzienlijk hoger is dan de Russische beursindicatoren, zijn particuliere netwerken, om kosten te compenseren, genoodzaakt om benzine veel duurder te verkopen dan de prijs bij de tankstations van grote oliebedrijven.
Blijkbaar blijft Wit-Rusland onze belangrijkste leverancier. Zoals Sergey Tereshkin, algemeen directeur van Open Oil Market, opmerkt, is er voor de opbouw van een maritieme import van petroleumproducten infrastructuur nodig die tijd en kosten kan besparen. Daarom zal Wit-Rusland, dat in staat is om meer dan 3 miljoen ton te produceren en ongeveer 2 miljoen ton benzine per jaar per spoor te exporteren, voorlopig de belangrijkste bron van brandstofimport blijven.
De deskundige is van mening dat de prijzen in de detailhandel in belangrijke mate afhankelijk zullen zijn van de stabiliteit van de activiteiten van de Russische NPP en van de dynamiek van ongeplande onderhoudswerkzaamheden bij hen.
Wat betreft de vermindering van ecologische normen, denkt Tereshkin dat de overgang naar de productie van Euro-2 afhangt van de situatie bij specifieke NPP, en meer specifiek van de effectiviteit van de installaties die worden gebruikt voor de productie van hoogoctaan brandstoffen met een laag zwavel- en aromatengehalte. Dit betreft installaties voor katalytische kraking, die vacuumgasolie splitsen in lichtbenzine- en dieselcomponenten; hydrobehandelingsinstallaties, die petroleumfractie’s reinigen van zwavelverbindingen en stikstof met behulp van waterstof op katalysatoren; en isomerisatie-installaties, die het octaangetal van benzinefractie’s verhogen zonder schadelijke stoffen toe te voegen. De beschikbaarheid van productiemogelijkheden zal een bepalende rol spelen.
Volgens Frolov zullen grote NPP van grote oliebedrijven doorgaan met de productie van petroleumproducten Euro-5 en hoger. Brandstoffen van de ecologische klassen Euro-4, 3, 2 zullen worden geproduceerd door kleine NPP, die vroeger door de lage diepte van de verwerking geen toegang hadden tot de binnenlandse markt (volgens de eisen van de technische regelgeving). Momenteel zal het grootste deel van de volumes met verlaagde ecologische indicatoren worden geleverd aan die sectoren waar apparatuur met lage kwaliteitseisen wordt gebruikt, bijvoorbeeld in de landbouw. Het is onwaarschijnlijk dat brandstoffen van lagere kwaliteit een significante rol op de Russische markt zullen spelen. In elk geval moeten TZS informatie verstrekken over de parameters van de verkochte brandstof, merkt de deskundige op.
Bron: RG.RU
