Wereldwijde nieuws uit de olie-, gas- en energiesector voor vrijdag 6 februari 2026: olie en gas, elektriciteit, hernieuwbare energie, kolen, olieproducten en belangrijke markttrends in de energie- en grondstoffensector.
De wereldwijde brandstof- en energiesector vertoont een hoge dynamiek in aanloop naar het weekend. De olieprijzen reageerden met een daling op diplomatieke signalen, de gasmarkt past zich aan aan nieuwe realiteiten van leveringen, en de energietransitie krijgt steeds meer vaart over de hele wereld. Deze processen beïnvloeden investeerders en bedrijven in de brandstof- en energiesector en bepalen de ontwikkelingsstrategie van de branche. Hieronder worden de belangrijkste nieuwsitems en trends in de olie-, gas- en energiesector voor 6 februari 2026 besproken.
Dalende olieprijzen voor de onderhandelingen tussen de VS en Iran
De olieprijzen zijn gedaald in afwachting van de start van het dialoog tussen Washington en Teheran. Na twee dagen van stijging is de prijs van een vat WTI-olie gecorrigeerd tot ongeveer $64, terwijl de Noordzeebrand Brent rond $69 per vat wordt verhandeld. Beleggers merken op dat de bereidheid van de VS en Iran om op 6 februari in Oman te onderhandelen, gedeeltelijk de geopolitieke premie van de olieprijzen heeft verwijderd. Eerder had de markt risico's van escalatie ingeprijsd — de zorgen over aanvallen op de Iraanse oliemaatschappij hielden de prijzen op een hoog niveau. Nu hebben diplomatieke signalen van de Amerikaanse president Donald Trump en de instemming van Iran om de nucleaire agenda te bespreken de zenuwen van de handelaren verlaagd.
Desondanks blijft er volatiliteit op de oliemarkt, aangezien de uitkomst van de onderhandelingen onzeker is. De VS dringen aan op een breder agendapunt dat ook veiligheidskwesties omvat, terwijl Iran zich wil beperken tot de discussie over sancties en nucleaire aspecten. De onzekerheid over het bereiken van echte overeenkomsten in het eerste stadium van de gesprekken houdt marktdeelnemers tegen om overmatig optimistisch te zijn. Daarnaast hebben nieuwe gegevens uit de VS invloed gehad op de olieprijzen: de commerciële voorraden ruwe olie zijn minder dan verwacht gedaald (ongeveer met 3,5 miljoen vaten volgens EIA), waardoor het potentieel voor een nieuw prijsrailtje is beperkt. Al met al volgen oliebedrijven en investeerders de ontwikkelingen van de dialoog tussen Washington en Teheran met grote belangstelling, in de wetenschap dat dit van wezenlijk belang is voor het aanbodequilibrium op de oliemarkt.
Sancties, conflicten en het heroriënteren van olievoorraden
Geopolitieke factoren blijven de wereldwijde olie- en gasmarkten beïnvloeden. De oorlog in Oekraïne blijft centraal staan: de voortdurende aanvallen op de energie-infrastructuur verhogen de spanning op de energiemarkten. President Vladimir Zelensky benadrukte gisteren dat de escalatie van het conflict directe gevolgen heeft voor de olieprijzen en riep de VS op om de steun aan Oekraïne te intensiveren. Elke verergering of, omgekeerd, verzachting van de sancties tussen Rusland en het Westen heeft onmiddellijke invloed op de wereldprijzen voor olie en gas.
Intussen leidt de sanctiedruk tot een herschikking van de olievoorraden op de wereldmarkt. Het Witte Huis zoekt naar manieren om Russische olie van de belangrijkste afzetmarkten te verdringen. President Donald Trump heeft verklaard dat hij van India de belofte heeft gekregen om op termijn de import van Russische energiebronnen te beëindigen. Als stimulans zijn de VS bereid om de handelsheffingen voor New Delhi te verlagen – deze stap is gericht op het vergroten van de leveringen van Amerikaanse en Venezolaanse olie naar India. Hoewel de Indiase kant dit besluit voorlopig nog niet officieel bevestigt, is de druk voelbaar: Indiase raffinaderijen melden moeilijkheden met betalingen en angst voor secundaire sancties, wat hen heeft doen besluiten om de inkoop van premiumsorten uit Rusland te verminderen. Terwijl Indiase raffinaderijen eerder enorme winsten behaalden door grote kortingen op Russische olie, geleverd tegen prijzen die aanzienlijk lager zijn dan die van de wereldmarkt.
Volgens analisten heeft de Russische begroting te maken met ernstige uitdagingen als gevolg van de daling van de olie- en gasinkomsten. De belangrijkste oorzaken van de daling van de exportinkomsten van de Russische Federatie zijn:
- Vermindering van de inkopen van Russische olie door de grootste importeurs (vooral India).
- Stijging van de kortingen op Russische grondstoffen (meer dan 20% ten opzichte van wereldmarktprijzen).
- Hoge rentetarieven binnen het land, die de ontwikkeling van de sector bemoeilijken.
- Tekort aan arbeidskrachten in de olie- en gassector.
Alleen in januari zijn de inkomsten van de Russische begroting uit de export van olie en olieproducten met bijna de helft gedaald, tot het laagste niveau sinds de zomer van 2020. Westerse sancties tegen Russische olie en olieproducten (inclusief prijsplafonds en beperkingen voor de tankerindustrie) hebben steeds duidelijker invloed op de verkoopvolumes. De Russische olie-export is begin 2026 gedaald tot ~1,2–1,3 miljoen vaten per dag (ten opzichte van recordhoogtes van ~1,7 miljoen b/d in 2024–2025), en experts denken dat Moskou zal moeten verkopen in kleinere hoeveelheden richting Azië en blijven korten. Als gevolg hiervan worden de wereldwijde olievoorraden herschikt: een steeds groter aandeel van de import van India en andere Aziatische landen bestaat uit Midden-Oosterse en Afrikaanse grondstoffen. De deelnemers aan de energie- en grondstoffensector bereiden zich voor op een langdurige periode van veranderingen als gevolg van de sancties.
Olieproductie en aanbod: risico's en prognoses
Fundamentele marktindicatoren trekken veel aandacht. De wereldwijde vraag naar olie zal in 2026 blijven groeien en kan naar schatting een recordniveau van 106,5 miljoen vaten per dag bereiken (met +1,4 miljoen vaten/dag meer dan een jaar eerder). Echter aan de aanbodzijde zijn er beperkingen zichtbaar. In Europa heeft het grootste olieveld Johan Sverdrup (Noorwegen) zijn productiepieken bereikt en begint het rendement af te nemen. Volgens het management van Equinor zal de productie op Sverdrup dit jaar met 10%–20% dalen. Aangezien Noorwegen na het vertrek van Rusland de belangrijkste olieleverancier voor de EU is geworden (met tot 15% van de Europese markt), baart de daling op dit sleutelveld in de Noordzee kopers zorgen. Experts merken op dat de periode van aanbodoverschot die in de afgelopen jaren is waargenomen, kan worden vervangen door een tekort als de daling van de productie op oudere velden niet kan worden gecompenseerd door nieuwe projecten. Het Internationaal Energieagentschap (IEA) heeft eerder aangegeven dat er wereldwijd jaarlijks ongeveer $540 miljard moet worden geïnvesteerd in de exploratie en ontwikkeling van nieuwe olie- en gasvelden om de natuurlijke daling van de productie te compenseren en te voldoen aan de groeiende vraag.
Terwijl de OPEC+ landen zich aan een voorzichtige aanpak houden om de markt in balans te houden, kunnen er extra vaten op de markt komen indien de sancties tegen Iran succesvol worden opgeheven – de onderhandelingen over de nucleaire overeenkomst zijn hierop gericht. Tegelijkertijd is het potentieel voor een snelle toename van de leveringen uit andere regio's beperkt. De olieproductie in de VS, die recordniveaus van export heeft bereikt na de invoering van sancties tegen Rusland, kan binnenkort stabiliseren. Volgens de sector hebben Amerikaanse producenten de afgelopen drie jaar al aanzienlijke groei laten zien, en verdere toename van de export komt tegen infrastructuur- en geologische beperkingen aan. Hierdoor komt de vraag naar investeringsactiviteit van oliebedrijven op de voorgrond – zonder investeringen in nieuwe projecten kan de wereldmarktt in de komende jaren een tekort aan aanbod ervaren.
De gasmarkt: Europese winter en wereldwijde trends
Ook op de aardgasmarkt vinden structurele veranderingen plaats die de nieuwe realiteit van energieveiligheid weerspiegelen. Europese landen sluiten het winterseizoen af met gevoeld lege opslagcapaciteiten: de gasvoorraden in de EU zijn eind januari gedaald tot ongeveer 44% van de totale capaciteit – een van de laagste percentages in jaren. Desondanks blijven de gasprijzen in Europa relatief stabiel, zonder paniekstoten. Dit is te danken aan het milde weer, energiebesparende maatregelen en vooral aan recordhoeveelheden import van vloeibaar aardgas (LNG). In 2025 heeft Europa de LNG-aankopen met ongeveer 30% verhoogd, tot een historisch maximum van meer dan 175 miljard kubieke meter, ter compensatie van de stopzetting van pijpleidingleveringen uit Rusland.
Begin februari heeft de Europese Unie juridisch de koers vastgelegd naar een volledige stopzetting van de aankopen van Russisch gas. Een nieuwe regeling vereist dat landen binnen de EU uiterlijk in maart nationale plannen opstellen voor het afschaffen van gas uit Rusland en diversificatie van de bronnen. In feite is Europa van plan om tegen 2027 volledig af te stappen van Russische pijpleidinggas en zelfs LNG, waardoor het venster voor de terugkeer van Russische brandstoffen op hun markt wordt gesloten. De verloren hoeveeheden (naar schatting door het IEA ongeveer 33 miljard kubieke meter in de periode 2025-2028) zullen worden vervangen door alternatieven: in de eerste plaats door de toename van import van LNG uit Noord-Amerika, het Midden-Oosten en Afrika.
De mondiale gasmarkt heeft zich voorbereid om Europa te ondersteunen en aan de vraag in Azië te voldoen. De prognoses wijzen erop dat de wereldwijde productie van LNG in 2026 met ongeveer 7% zal toenemen – de hoogste groei sinds 2019. Nieuwe exportterminals worden in de VS, Canada en Mexico operationeel, wat de leveringen aanzienlijk verhoogt. Grote importeurs in Azië, zoals China, verhogen ook hun aankopen ter ondersteuning van hun economische herstel. Hierdoor verwachten handelaren, ondanks de daling van de Europese voorraden in de winter, geen acute tekorten aan brandstof: er zijn voldoende extra zendingen LNG op de markt die de opslagcapaciteiten tegen de zomer kunnen aanvullen. Echter, experts waarschuwen dat Europa de waakzaamheid niet moet verliezen. Voor een betrouwbaar verloop van de volgende winter zal de EU actief gas moeten injecteren, en prijssignalen (zoals de huidige structuur van 'contango' of het niveau van spotprijzen) zullen invloed hebben op de snelheid van de voorraadaanvulling. Toch zijn de energiemaatschappijen in de regio momenteel optimistisch over de mogelijkheid om het energiesysteem te ondersteunen op basis van het wereldwijde aanbod van gas en diversificatiemaatregelen.
Kolen en energietransitie: regionale verschillen
Olie en gas zijn niet de enige strategische hulpbronnen die veranderingen ondergaan. De kolensector vertoont een scherp contrast tussen regio's in de context van de mondiale energietransitie. Europa stapt snel af van kolen: Tsjechië heeft op 1 februari 2026 de kolenproductie volledig stopgezet, na 250 jaar in bedrijf te zijn geweest. Nu blijft Polen het enige land in Europa waar de industriële winning van kolenvelden nog aan de gang is. Europese energiebedrijven schakelen over van kolencentrales naar gas en hernieuwbare energie, en kolenmijnen worden steeds meer als niet-winstgevend en uitgeput beschouwd. De beslissing van Tsjechië is gemotiveerd door het feit dat de nationale energievoorziening al niet meer afhankelijk is van kolen en dat de kosten van de winning meer dan het dubbele zijn van de marktprijzen. Ondertussen blijven veel landen buiten Europa actief kolen gebruiken voor de energievoorziening en stabiliteit van elektriciteit:
- China: De kolenwinning bereikte in 2025 een recordhoogte van 4,83 miljard ton. Steenkool blijft meer dan de helft van de elektriciteitsbehoefte van China dekken. Om tekorten aan vermogen te voorkomen, bouwt Peking nieuwe kolencentrales tot 2027, parallel aan de ontwikkeling van hernieuwbare energie.
- India: De regering breidt zowel de kolenwinning als de investeringen in hernieuwbare energie uit. Staatssteun heeft geleid tot de opening van 32 eerder gesloten mijnen, en de productie stijgt. Het doel is om ongeveer 1,5 miljard ton kolen per jaar te bereiken en over te stappen naar de export van overtollige brandstoffen. Tegelijkertijd helpt kolen om de import van energiebronnen te verlagen en de werking van elektriciteitscentrales te waarborgen voor de stabiliteit van het netwerk.
- Japan: Ongeveer 30% van de totale elektriciteitsproductie in 2026 is gewaarborgd door kolen. De autoriteiten beschouwen kolencentrales officieel als noodzakelijk voor de betrouwbaarheid van het energienet – als reserve voor eventuele onderbrekingen in de levering van zonne- en windenergie en om de afhankelijkheid van dure geïmporteerde gas te verlagen. Ondanks de plannen om de emissies geleidelijk te verminderen, blijft steenkool een strategische reserve voor de Japanse economie.
- VS: Na een langdurige afname van de rol van kolen is de vraag naar kolen in 2025 onverwacht gestegen met ~8%. De reden hiervoor zijn hoge prijzen voor aardgas en een stijging van de energiebehoefte (bijvoorbeeld vanuit datacenters en andere energie-intensieve sectoren). De autoriteiten in de VS hebben zelfs tijdelijk het buiten de werking stellen van oude kolencentrales opgeschort, en de kolenwinning heeft een impuls gekregen als onderdeel van de strategie om de energie-onafhankelijkheid te versterken.
Op deze manier verschilt het wereldwijde energiebalans in de kolensector aanzienlijk. Terwijl Europese brandstofbedrijven snel afstappen van kolen om klimaatverplichtingen te vervullen, blijven Aziatische economieën en andere landen steunen op deze brandstof om hun energieveiligheids- en elektriciteitsvoorzieningstaken aan te pakken. De overgang naar schone energie vindt niet gelijkmatig plaats: rijke regio's met hernieuwbare bronnen implementeren actief groene technologieën, terwijl andere genoodzaakt zijn om kolen in hun energiemix te behouden om een betrouwbare elektriciteitsvoorziening en acceptabele energieprijzen te waarborgen.
Groei van hernieuwbare energie en technologische trends
Hernieuwbare energiebronnen (Hernieuwbare energie) blijven aan betekenis winnen in de wereldwijde energie- en grondstoffensector, wat wordt bevestigd door investeringsindicatoren. In het bijzonder vertoont China een ongekende groei in de groene sector: volgens nieuwe gegevens is meer dan 90% van de toename van investeringen in de Chinese economie in het afgelopen jaar te danken aan de ontwikkeling van schone energie en elektrisch vervoer. De productie en export van zonnepanelen, windturbines, batterijen en elektrische voertuigen hebben China in 2025 ongeveer 15,4 biljoen yuan aan inkomsten opgeleverd – meer dan een derde van de groei van het BBP van het land. Feitelijk zijn hernieuwbare energie en gerelateerde hightechsectoren de motor van economische groei geworden, waarmee de vertraging van de traditionele industrie wordt gecompenseerd.
Dergelijke trends zijn ook zichtbaar in andere regio's. Over de hele wereld sluiten regeringen nieuwe samenwerkingsakkoorden voor Hernieuwbare energie, creëren ze toeleveringsketens voor waterstofenergie en streven ze ernaar toegang te krijgen tot kritische mineralen (lithium, koper, zeldzame aardmetalen) voor de productie van batterijen en elektronica. Zo zoeken energiebedrijven actief naar kansen voor de ontwikkeling van deze hulpbronnen en investeren ze in de verwerking van grondstoffen. De ontwikkeling van technologieën opent ook nieuwe mogelijkheden: efficiënte natriumaccu's komen op de markt als alternatief voor lithium-ion-accu's, wat op de lange termijn de afhankelijkheid van schaars lithium kan verminderen. Op het gebied van energieopwekking groeit de interesse in geothermische installaties – moderne methoden maken het mogelijk om aardwarmte te winnen, zelfs in niet-traditionele gebieden, en het gebruik van kunstmatige intelligentie vermindert de risico's bij exploratieboringen. Een aantal innovatieve geothermische projecten ligt al dicht bij de commerciële fase, wat wijst op een diversificatie van de schone energiegericht.
Tegen de achtergrond van de versnelde ontwikkeling van Hernieuwbare energie wordt de integratie van deze bronnen in het energiesysteem steeds relevanter. Landen investeren in energieopslagsystemen en 'slimme' netwerken om de ongelijke productie van zonne- en windenergie in evenwicht te brengen. Bijvoorbeeld, het overschot aan zonne- en windopwekking in China wordt gepland te worden gebruikt voor de productie van 'groene' waterstof, die vervolgens als energiebron of grondstof in de industrie kan dienen. Dergelijke projecten, samen met de prestaties op het gebied van batterijen en waterstoftechnologieën, trekken de aandacht van investeerders over de hele wereld. Energie- en oliebedrijven nemen wereldwijd steeds actiever deel aan groene initiatieven, waardoor ze zich kunnen aanpassen aan de veranderende vraagstructuur naar energie. Als resultaat stopt Hernieuwbare energie met niche zijn: het transformeert in een volwaardig sector van de economie, die banen creëert, innovaties stimuleert en helpt om de ecologische voetafdruk van energie te verlagen.
Internationale transacties en bedrijfsinitiatieven in de energiesector
Grotere energie- en brandstofbedrijven blijven partnerschappen opbouwen om hun positie op de wereldmarkt te versterken. Deze week werd bekend dat de Turkse nationale oliemaatschappij TPAO een memorandum van overeenstemming heeft ondertekend met de Amerikaanse oliereus Chevron. De partijen zijn van plan samen de mogelijkheden voor de exploratie en productie van olie en aardgas zowel in Turkije als daarbuiten te onderzoeken. Volgens de Turkse minister van Energie Alparslan Bayraktar is deze samenwerking bedoeld om de ontwikkeling van nieuwe projecten te ondersteunen – van het Gabar-veld in Turkije tot initiatieven in de Zwarte Zee – en om TPAO om te vormen tot een wereldwijde onderneming. Eerder, in januari, sloot TPAO een soortgelijk akkoord met ExxonMobil voor de zoektocht naar olie en gas op de shelf van de Zwarte en Middellandse Zee. Deze deals weerspiegelen de algemene verbetering van de relaties tussen Ankara en Washington, evenals de strategie van Turkije om haar bijna volledige afhankelijkheid van de import van energiebronnen te verminderen. Door de activiteiten van TPAO in het buitenland uit te breiden en internationale ervaring aan te trekken, beweegt Turkije gestaag richting een verhoogde energiezekerheid.
Andere landen investeren ook in partnerschappen. In de context van de energietransitie en geopolitieke onrust maken gezamenlijke projecten het mogelijk om risico's te delen en investeringen aan te trekken. Zo blijven landen in het Midden-Oosten samenwerken met Aziatische afnemers voor projecten inzake LNG en olie, en worden lange termijncontracten voor de aanlevering van energiebronnen gesloten. Tegelijkertijd bundelen bedrijven uit verschillende segmenten – van olie- en gasbedrijven tot energieproducenten – hun krachten voor de ontwikkeling van laadinfrastructuur voor elektrische voertuigen, projecten voor koolstofafvang en andere veelbelovende richtingen. Bijvoorbeeld, in de nucleaire sector is Rosatom actief betrokken bij internationale fora en sluit het nieuwe overeenkomsten voor de bouw van reactoren (inclusief projecten voor kerncentrales in Egypte en andere landen), waarbij het de export van Russische technologieën en werk voor zijn bedrijven waarborgt. Wind- en zonnebedrijven vormen consortia voor het ontwikkelen van offshore hernieuwbare energieparken, terwijl multinationale energiebedrijven investeren in startups voor energieopslag.
De wereldwijde energiemarkt is globaal, en nauwe samenwerking tussen bedrijven uit verschillende landen wordt de norm. Voor investeerders is dit een signaal dat de sector streeft naar duurzaamheid via diversificatie en technologie-uitwisseling. Internationale transacties, of ze nu in olie, gas, elektriciteit of Hernieuwbare energie zijn, helpen bij het versterken van toeleveringsketens en het voorbereiden op toekomstige uitdagingen. Uiteindelijk hangt de wereldwijde energiezekerheid steeds meer af van gezamenlijke inspanningen in plaats van van geïsoleerde acties van afzonderlijke staten of bedrijven.
